امروزه ورزش به شکلی با زندگی آدمها عجین شده که پرداختن وتوجه به اون اجتناب ناپذیره. به ویژه ورزش حرفه ایی والبته فوتبال!!! اینکه فوتبال ابعاد سیاسی اقتصادی. اجتماعی و...........به خود گرفته و هواداران بیشماری در سراسر جهان داره .......بر هیچکس پو شیده نیست.فوتبال حرفه ایی .این روزا وسیله ای شده واسه شناسوندن وجهه ی یک ملت و فوتبالیستها سفیران اون ملت هستند.....که هر جهار سال یکبار بعد از مبارزه ومسابقه مقدماتی .سرانجام در گوشه ای از این کره ی خاکی (به امید روزی که در خاک خودمون باشه!!!!!!آرزو کردن که جرم نیست!!!!!!!) برای اثبات شایستگی هاشون  دور هم جمع می شن.وعجبا که بسیار هم جذاب و دیدنی ست که پیرو جوون.با سواد و بیسواد زن ومرد رو شیفته ی خود کرده.امسال هم تا این رویداد بزرگ نزدیک به ۱۸ روز مونده و ما بزودی شاهد برپایی این جشنواره ی بزرگ شادی ورزشی (جام جهانی )فوتبال در آلمان هستیم.مردان فوتبال ما نمایندگان ملت ما .ستارگان پارسی ما در این میدان بزرگ هستند.گفتم ستارگان پارسی.شعار مردان فوتبال ما در این گردهمایی بزرگ ستارگان پارسی است.که بسیار پسند یده و در خور است.گر چه همین واژه ی ترکیبی قشنگ هم مورد اعتراض نماینده آذری زبان خوی قرار گرفت وبه دفاع از هموطنان آذری زبان این شعار رو پیشنهاد داد .(صلح برای همه بر پایه عدالت ومعنویت) که به حق رد شد چراکه ملت ما آمیخته ایی از اقوام است که در کنار هم با صلح وآرامش زندگی می کنند(کرد .ترک.عرب.لر.......)و همه پارسیندو ایرانی..........حالا که تیم ملی ما با همه حرف وحدیث وحواشی انتخاب شد و راهی این نبرد جهانیه به حمایت نیاز داره.دیگه مجالی واسه انتقاد نیست.پس برای درخشش ستارگان پارسی دعا کنیم.بازتاب درخشش این ستارگان پارسی در سراسر جهان برای ملت  ماشاید از دیگر برنامه ها وسیاستها مفیدتر باشد چرا که نگاههای جهانیان به این رو یداد جهانی بسیار عمیق و موشکافانه است!!!!!

درخشش تک تک ستارگان پارسی در آسمان رنگارنگ جام جهانی فوتبال ،آسمان فوتبال ایران را نورانی وروشن خواهد کرد

                                                        ***************************

فوتبال آنچنان جذاب وزیباست(من که اینطور فکر می کنم) که هواداران زیادی بین  آد مها در هر جایگاه وسنی ،سیاسی،ااجتماعی،فرهنگی ، هنری و...... داره که من نظرهای خیلیهارو شنیدم اما این آدم واسم جالب بود شما هم بخونید.

       *  ما وجام جهانی*

  این فقط در کشور ما وما ایرانی ها نیستیم که چشم به جام جهانی فوتبال دوخته ایم. این دردی {ایست }که همه به آن مبتلایند.اینک فوتبال دیگر نه یک ورزش که تبدیل به یک بخش از زندگی ها شده است.آماری در بریتانیا نشان داده اکه۶۸درصد مردم به ظاهر عبوس بریتانیا طرفدار یک تیم ورزشی فوتبال هستند.به باورم درایران هم جز این نیست.این از عادت هایی است که از بچگی در آدم می ماند.چنان که من نیز از دوران نوجوانی هوادار پرسپولیس بوده ام وسازنده بسیاری از شعار هایی که زنده یاد ممد بوقی می گرفت و به سرعت در امجدیه آن زمان تکرار می شد. آخرین باری که به ورزشگاه رفتم بازی ایران با تیم بحرین بود.نیما و روزبه طبا طبا یی،برادرزاده ام را هم با خود برده بودم.موقع ورود چنان ازدحامی شد که نزدیک بود بچه ها زیر دست و پا بروند.خیلی ساده ناهماهنگی بود.از آن زمان دیگر نرفتم ودر خانه تماشا گر فوتبال شدم.هنوز هم بیماری این دارم وهنوز هم سرنوشت تیمی که از قدیم هوادارش بودیم برایم مهم است.روزگارانی با داوودرشیدی{البته دکتر فرها د رشیدی که آن موقع ۱۲،۱۰ سال داشت}وهوشنگ ابتها ج(سایه نازنین با بچه ها کاوه وروزبه }همه مسابقات را می دیدیم وزندگی برایمان بی فوتبال بی معنا بود.حالا همه این ها را گفتم تا بگو یم خیلی برایمان مهم است که علی کریمی بهترین گلزن دنیا معرفی شود. برای شرکت در این رای گیری به کریمی رای بدهید. البته این رای گیری مربوط به گلزن گروه (د)است اما اگر به دل امیدوار ما باشد که بعد هم اورا گلزن جام می خواهیم.چنان که مایلیم علی آقا دایی هم با افتخاری دوره قهرمانی را ترک کند. یادش به خیر اول باری که ایران در جام جها نی حاضر شد ویادشان به خیر قهرمانان آن روزگار از قلیچ خانی وعلی آقا پروین وبهزادی وشیرزادگان،حسین کلانی ودیگران.ویادش به خیر هوشنگ دیده بان دبیر وقت فدراسیون فوتبال که بی همت او نمی شد والبته که حشمت مها جرانی مربی محبوب تیم ملی.

      مسعود بهنود روزنامه نگار              * منبع:behnoudonline.com

       *  نقل از:اعتماد ملی

    *عز یزی با دیدن مطالب من ازم پرسید ه بود خوش به حالت که آنقدر شاد وامیدواری و.......

و بعدها دوست د یگری مطلبی برایم فرستاد که بهتر دیدم اون رو اینجا بنو یسم که هم پاسخی به اون عز یز باشه 

و شاید دیگر دوستان خوبم از اون استفاده کنند.

                                          **********

روح منِ. براای من رفیقی است که مرا هنگام روزهای سخت و سنگین دلداری می هد وهنگام فزونی یافتن غمهای

 زندگی تسکین می بخشد.کسی که همدم روح خود نباشد. دشمن مردم است.کسی که در خو یشتن خو یش

دوستی را نمی یابد.آکنه ای از نا امیدی خواهد مرد. ز یرا  زندگی از درون انسان می جوشد نه از بیرون او.

من آمده ام تا حرفی را بگو یم و آن را خواهم گفت اگر پیش از به زبان آوردن آن مرگ مرا در یا بد فردا آن را بر زبان می

آورد.ز یرا فردا هیچ رازی را در کتاب ابدیت پنهان نمی گذارد..........

من آمده ام تا در شکوه و روشنایی عشق وز یبا یی زندگی کنم. من اینجا یم .زنده. مردم نمی توانند مرا از زندگیم

تبعید کنند.اگر آنها چشمانم را در آورند من به نجوای عشق ونغمه های ز یبا یی و سرور گوش خواهم سپرد.

اگر آنها بخوا هند مرا از شنیدن باز دارند من وجد وسرور را در نوازش نسیم خواهم یافت که آمیخته ای است از رایحه

 ی ز یبا یی وحلاوت نفس های عاشقان و اگر هوا را از من در یغ کنند من با روحم زندگی خوا هم کرد.ز یرا روح

خواهر عشق  وز یبا یی است. من آمده ام تا همه ودر میان همه باشم.

روزها یی خواهند آمد که آنچه من اکنون در خلوت خو یش انجام میدهم در پیشگاه مردم آشکار وباب خواهند شد

وآنچه را امروز با یک زبان می گو یم فردا آن را با زبان های بی شمار باز خواهند گفت!!!!

                   *من برای گفتن حرفی به  میان شما آمده ام *

                                                                       (جبران خلیل جبران)